Leaderboard

Produkty rolnicze, w przeciwieństwie do ogrodniczych, wymagają przetworzenia przemysłowego. Trudno sobie wyobrazić, że ktoś kupi pszenicę od rolnika, zmiele w młynku do kawy i upiecze ciasto. Kolega Vademecum ma rację. Globalizm. W Polsce powinno być co najmniej 15% wszystkich firm przetwórstwa rolno-spożywczego z całej UE a nie 4,8%, wtedy wyjdzie. Wydaliśmy pieniądze z PROW na konsolidację przemysłu rolno-spożywczego, teraz trzeba wydać odwrotnie. To tak jak wydawanie pieniędzy z PROW na interwencje na rynku jabłek i jednocześnie wydawanie pieniędzy na zakładanie nowych sadów jabłoniowych. Pozdrawiam!

Mechanizm jest mniej więcej taki: 1. Nadpodaż żywności rozumiany również jako import z krajów UE i trzecich. System ceł antydumpingowych i antymonopolowych w UE jest całkowicie nie działający w stosunku do rolników z uwagi na rozproszenie produkcji. W przypadku przetwórców ten system ceł działa gdyż w kluczowych dziedzinach produkcji (z wyjątkiem mleczarstwa) jest kilku lub co najwyżej kilkunastu producentów którzy są w stanie złożyć wniosek do KE). 2. Z uwagi na nadprodukcję żywności i przewagę importu nad eksportem tzw. „surowych produktów rolniczych” ceny żywności rosną wolniej niż ceny środków produkcji (lub wręcz spadają). Spadek wartości produkcji rolnej UE o 2,8 proc. w 2016 r. w porównaniu z 2015 r. wynika głównie ze spadku (o 3,3 proc.) produkcji zwierzęcej. Główna przyczyną zmniejszenia wartości hodowli była obniżka cen produktów zwierzęcych o 4,9 proc., której nie zrekompensował wzrost ilości produkcji (o 1,7 proc.). W przypadki produkcji roślinnej sadek produkcji w UE wyniósł 2,5 proc. Złożyły się na to spadek cen ceny roślinnych płodów rolnych o 1,8 proc. i jednoczesne zmniejszenie ilości produkcji o 0,7 proc. Ta sytuacja występuje także w następnych latach. Wartość produkcji rolnej w 2018 r. była wyższa o 0,6% niż w 2017 r., ale koszty produkcji wzrosły o 3,8%, co spowodowało spadek wartości dodanej wytworzonej przez rolnictwo o 3,5%. 3. Żywność konsumentowi dostarczają wielcy producenci wraz z wielkimi sieciami handlowymi które powiązane są z rodzimymi mniejszymi producentami, a także mają nieograniczony dostęp do surowej żywności produkowanej w krajach trzecich bez poszanowania standardów które obowiązują w Polsce, co dodatkowo zwiększa na rolników presję cenową. 4. Nożyce cen cen rozwierają się coraz bardziej. W 2018 roku ceny skupu wzrosły o 1,6%, a ceny środków produkcji dla rolnictwa wzrosły o 5,4%. Wskaźnik nożyc cen wyniósł w 2018 r. 94,4%. 5. Spadek wartości produkcji pomimo wzrostu jej masy powoduje konieczność stałej intensyfikacji produkcji w celu podniesienia wydajności produkcji (tzw. „kierat technologiczny”). Małe i średnie gospodarstwa nie są w stanie sprostać kosztom intensyfikacji, a malejący jednostkowy dochód rolniczy przesuwa rolników w kierunku produkcyjnego ubóstwa. Jednocześnie nieco większe gospodarstwa rolnicze muszą zmniejszać koszty poprzez specjalizację. W efekcie powstają regiony wyspecjalizowanych gospodarstw np. zbożowych, mlecznych, trzody chlewnej, drobiu, warzyw, owoców, roślin przemysłowych, roślin energetycznych itp. 6. Wprowadzanie kwot limitujących produkcję, rosnące subwencje i dotacje nie związane z produkcją powoduje że dochody rolników w dużej części nie pochodzą z produkcji, co zachęca rolników do odchodzenia od produkcji, zwłaszcza pozbawionej dopłat produkcji zwierzęcej i uprawy dla dopłat i subwencji. 7. Coraz gorsza sytuacja ekonomiczna małych i średnich gospodarstw (tzw. zjawisko „nowej biedy”)1. Pomimo że nieznacznie spadł udział gospodarstw do 5 ha od wejścia do UE to udział gospodarstw o żywotności ekonomicznej do 2 ESU (1 ESU to 1200 Euro dochodu rolniczego) wzrósł o ok. 6% i spadł udział gospodarstw gospodarstw o żywotności ekonomicznej 2-4 ESU o ok. 1%. Minimalny wzrost udziału gospodarstw nastąpił w grupach o żywotności ekonomicznej powyżej 16 ESU. Wskazuje to o migracji ekonomicznej gospodarstw z średnich grup żywotności ekonomicznej do przede wszystkim niższych. 8. Presja spadku cen produktów rolniczych i wzrost kosztów utrzymania dotyka najbardziej mniejsze gospodarstwa rodzinne, gospodarujące na mniej produktywnych gruntach i powoduje, że większość produkcji przeznaczona jest na samozaopatrzenie. 9. Rolnicy, chcąc zarobić na spłatę zobowiązań i wywiązanie się z umów o dofinansowywanie w ramach WPR, zwiększają produkcję, co jeszcze bardziej napędza kierat technologiczny i sprawia, że gospodarstwa które nie otrzymały wsparcia inwestycyjnego nie odtwarzają środków produkcji. 10. Intensyfikacja powoduje skażenie wód biopierwiastkami (intensywne nawożenie), brak obornikowania i uproszczone zmianowania (spadek urodzajności i sorpcyjności oraz erozja gleb), zmiany zubażające krajobraz i bioróżnorodność. Jednocześnie intensyfikacja powoduje powstawanie dużej ilości odpadów takich jak np. gnojowica. Prowadzi w stosunkowo krótkim czasie do masowego występowania chorób i zachwaszczenia kompensacyjnego, co podnosi koszty i powoduje z czasem konieczność zaprzestania produkcji. Moim zdaniem "piasek trzeba sypać" w ten mechanizm. Pozdrawiam!

tylko kto ci przyjedzie na wieś kupić kilo marchewki czy pięć ziemniaków ? na wsi mają swoje a miasto to już kilometry drogie i wbrew środowisku. O wożeniu zboża z końca polski na drugi koniec to norma. Rozwiązaniem są sklepy w których mogliby sprzedawać rolnicy za niewielki czynsz, albo grupy rolników, bynajmniej we francji coś takiego funkcnonuje. Dużo sie mówi o degradacji środowiska a robi sie transport za pare zł, tak by kierowca miał zatrudnienie i by było na rate lizingową.

Z tych wykresów jak dobrze rozumiem wynika, że marchewki z Wrocławia jadą do Gdyni,a z Gdyni do Przemyśla, z Przemyśla do Wrocławia a z niego do Gdyni , a na 4 rolników przypada 5firm posredniczacych.

Upierasz się Kolego na tę ustawę o kształtowaniu ustroju rolnego, z której jesteś z mocy prawa wyłączony. Gdybyś chciał kupić gospodarstwo to musiałbyś spełnić te warunki. Pozdrawiam!

Muszę Cię zmartwić. Jesteś rolnikiem bo zgodnie z art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r., ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, rolnikiem jest osoba fizyczna lub prawna lub grupa osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz która prowadzi działalność rolniczą. Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, jako producenta rolnego określa osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będącą posiadaczem gospodarstwa rolnego lub rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 lub posiadaczem zwierzęcia. Zgodnie z tym co napisałem wyżej są trzy przesłanki do wpisu do ewidencji producentów. Wystarczy że spełniasz jedną. Ponadto jest to rejestracja. Nic nie musisz udowadniać. Jeżeli skorzystasz z pieniędzy PROW to możesz mieć okres trwałości przedsięwzięcia. Piszesz o przepisaniu przez ojca i spadku. Przepisanie i spadek raczej się wykluczają bo nie można odziedziczyć po osobie żyjącej, a osoba zmarła nie może przepisać. Domyślam się że chodzi o osobę najbliższą, a te są wyłączone spod rygorów ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego i co za tym idzie tych pięciu lat. Mam duże nadzieje, że w PROW na lata 2021 - 2028 ten wymóg zniknie. Dyplom technika powinien stwierdzać kwalifikacje do określonego działania w chwili jego wydania a nie po jakimś czasie. Teraz to jest ważny za trzy lata po jego wydaniu czy co?. A wcześniej nie ważny?Pozdrawiam!